“Çoban” isimli bu şiir 1935 yılında yazılmıştır. Şair Burdurlu olup, ismi tespit edilememiştir. Asıl metin eski yazı olup, günümüz alfabesine Osman KOÇIBAY tarafından çevrilmiştir.

ÇOBAN

Çal ! Dertli çoban çal ! Kavalın sisleri yarsın,

Neşen açılıp, dalgalanıp dağları sarsın.

Çal ! Sende niçin benim gibi gamlı yaşarsın,

Çal ! İşte bu dağlarda bugün sen saladarsın.

 

Çal ! Gamlı çoban, nağmeni ahulara dinlet !

Çal, çal ! Kavalından çıkan avazını inlet !

Çal ! Dağları, vadileri, sahraları inlet !

Çal, çal ! Şu yanık gönlümü bir lahza serinlet !

 

Çal ! Dertli çoban çal ! Sürü nağmeni ister,

Bekler seni hatta şu çiçekler, kelebekler.

Olsun şu esen saf hava nağmenle mastar,

Dolsun kavalından çıkan avaz ile gökler.

 

Çal ! İşte senindir bugün artık yüce dağlar,

Bak, karşı yamaçtan çıkan ak suya çağlar.

Eyler şu gün elbet haset dağlara bağlar,

Çal ! Bir daha girmez ................. şu çağlar.

 

Çal ! Dertli çoban, gönlümü teskine-i şatab et,

Çal ! Dağlara, vadilere ahengi tab et.

Bir laza ne var gönlümü sermet ve harab et,

Çal ! Şevk ile, bir neşe yarat, ref-i hicab et.

Çal ! Dertli çoban, sisleri yarsın kavalın, çal !

Çal ! Dağlara, sahralara nağmenle bir ün sal.

Çal! İşte bu dağlar ki senindir ..... zevk al,

Çal ! Çal ! Şu güzel manzaranın zevkine  .......

 

Çal ! Ofla garip dertli çoban, kes figanı,

Bir saf yüreğin nağmesi tutsun bir cihanı.

Yar sisleri, aç gökleri, tut gün ve mekanı,

Canlar sudan birden içer böyle beyanı.

 

Çal ! Dertli çoban eyle teslim-i dil ve canı,

Çal! İşte söğüt kökleri, karşında pınarlar.

Billur gibi etrafa ferah ve neşe sunarlar,

Kuşlarda gelip dallara şevkle konarlar.

Hatta şu koyunlar seni gönlünde anarlar.

 

Çal !

Çal ! Bağrı yanık, göğsü açık dertli çoban çal !

Çal ! Burada senin nağmeni takdir edecek yok.

Olgun, yanık avazını tenkit edecek yok.

Çal ! Gönlü temiz, alnı açık dertli çoban çal !

 

Çal ! İşte bahar geldi, bugün ortada kurt yok,

Artık şu yeşil yurt gibi bir neşeli yurt yok.

Çal ! Sende çoban neşe akıtsın şu kaval , çal !

Çal ! Yavru çoban, çal ferah ve şevkle çal! Çal !

                                                  7 / 5 / 935